بنام دوست

تقديم به شاعران انجمن شعر زنان شيراز

عاشقم بر انجمن اي دوستان     

بشکفم مانند گل در بوستان

همره و ياران من در انجمن

گفته ها دارند بس شيرين سخن

من هم از اين باغ چون گل چيده ام

بوي گل را از گلي بوييده ام

وه نجاتي شاعر شيرين زبان

در بريزد از کلامش در بيان

او که هم استاد باشد خوبرو

ميکند با شاعران او گفتگو

سروروسالار ما نرگس بود

جاي ايشان صدر در مجلس بود

تينت پاکش حسيني زاده است

اين کرم را لطف يزدان داده است

من چه گويم کي توانم شرح او

بازکويم شرحي از او به مو

خامه در وصفش ندارد اين توان

بر نويسد ماجرا اندر بيان

اعظم و فرزانه چون نهري سبيل

گفته شان نغز باشد بي بديل

زاينکه عصفوري بود اين نازنين

طبع شعرش نزد ارباب يقين

مي شود مقبول اندر آسمان

مي سرايد نغمه بر آن خاندان

هست بابايي جواهر در ناب

مي دهد پاسخ به خوشرويي جواب

هم خودش شاعر و هم نيلوفرش

لذتي دارد نشستن در برش

شعر هاي عسکري بس دلنشين

جاي مهرش در همه دلها يقين

چهره شاد ندا آن نوگرا

شاعري ماهر ولي بي ادعا

نا اميدي برکند اميدوار

مي رساند دل به آهنگ قرار

اين زمان هم که زماني آمده است

همرهش شادي جواني آمده است

چونکه شيرازي بود در انجمن

او بشويد گرد غم از ما و من

هست رحماني عفيف و نکته دان

هم موقر باشد و هم مهربان

عذر خواهي مي کنم از ديگران

تا ببخشايد من را در نهان

حرف دل را مي زنم يکجا تمام

انجمن را دوست دارم والسلام

تذکر:

اعظم قلندري                   سروده اشرف صفازاده

فرزانه يزدان شناس 

ندا هدايتي