مست چشمان غزلخوان بهار

سر سپارم در تب فرداي يار

کاسه صبرم شده لبريز عشق

روز جمعه روز جمعه انتظار

مرغ روحم در قفس ميران او

گرد خود مي چرخم اينک بيقرار

دل شکسته قامت دنيا کبود

آسمان ازديده مي بارد غبار

هرنفس فرياد وجنگ وآتش است

لاله گون صحراي عاشق بيشمار

دانه دانه اشک بر دامن چکيد

سجده گاه عاشقان چشم خمار

اي سفر کرده دلم را خون مکن

پر شده از فتنه چرخ روزگار

                       صديقه اميدوار