باز کن درهاي بسته باز کن

سبزه را بنواز گل را ناز کن

باز کن در را بهاران آمده

عطر خوب مهربانان آمده

شمعداني ها چراغ سبزه زار

کوچه ها پر گشته از بانگ هزار

گيسوان پونه بر امواج آب

نرم و آرام و سبک مانندخواب

آسمان چون کوسني پولک نشان

بر بلنداي شبان بي نشان

زندگي چون جاري رود روان

با دل نا مهربانان مهربان

چهره گل غرق شبنم غرق ناز

سرو بر پاي ايستاده در نماز

کوله بار انداخته هر سو بهار

در ميان کوله بارش بوي يار

بوي گندمزار سبز آشتي

بوي آن گلها که روزي کاشتي

بوي عطر ياسها بوي گلاب

جام لاله ارغواني از شراب

ياد عطر لحظه هاي دلنشين

شعله سوزان عشقي آتشين

ياد شب تا بامدادان انتظار

انتظار ديدن عيد و بهار

ياد سفره سبزه برق سکه ها

ياد خنده شوروحال لحظه ها

لحظه هايم سبز از سبزينه هاست

بر لب خاموش من صدها صداست

خنده مي خواهم که آبادم کند

از صدا طغيان فريادم کند

تابرويم مثل گل بر شاخه ها

تا کنم اندوه را از دل جدا

سايبان از سبزه بستر بر چمن

از پرند ياس خواهم پيرهن

جوشش هر چشمه در پندار من

شعله صد آرزو بر جان وتن

آه سر تا پا بهارم من بهار

غرق شوق انتظارم انتظار

در به روي عطر گل وا کرده ام

خويش را گويي که پيدا کرده ام

سردي شبها به پايان مي رسد

باز هم عيدو بهاران مي رسد

افسر نيک روي